Ulga na internet to jedna z najprostszych form preferencji podatkowej, z której mogą skorzystać osoby fizyczne. Pozwala obniżyć należny podatek dochodowy lub zwiększyć kwotę zwrotu w rozliczeniu rocznym. W artykule wyjaśniamy, komu przysługuje ulga w 2026 roku, jakie są warunki jej zastosowania, jak ją rozliczyć oraz jakie ograniczenia obowiązują.

Kto może skorzystać z ulgi?

Ulga na internet przysługuje podatnikom, którzy opłacają dostęp do sieci i posiadają potwierdzenie poniesionych wydatków w danym roku podatkowym (w 2026 roku rozliczane mogą być wydatki za rok 2025). Odliczenia mogą dokonać osoby fizyczne rozliczające się na formularzach PIT-36, PIT-37 lub PIT-28. W przypadku wspólnego rozliczenia małżonków, każdy z nich może uwzględnić swoje wydatki, o ile były one faktycznie poniesione i odpowiednio udokumentowane.

Ulga może być stosowana maksymalnie przez dwa kolejne lata podatkowe, jeśli wcześniej podatnik z niej nie korzystał. Oznacza to, że osoba odliczająca koszty internetu po raz pierwszy w rozliczeniu za 2025 rok, będzie mogła skorzystać z preferencji jeszcze tylko raz – w deklaracji za 2026 rok. Po upływie tego okresu nie ma możliwości ponownego wykorzystania ulgi.

Jaka jest wysokość odliczenia?

W ramach ulgi podatnik może odliczyć do 760 zł rocznie. Jeśli z ulgi korzysta małżeństwo i każde z małżonków ponosi wydatki z tytułu dostępu do internetu, łączna kwota odliczenia może wynieść maksymalnie 1 520 zł rocznie.

Odliczeniu podlegają wyłącznie koszty faktycznie poniesione, udokumentowane fakturą lub rachunkiem. Na dokumencie muszą znajdować się dane podatnika, okres rozliczeniowy oraz wyodrębniona kwota opłaty za internet. Nie można odliczyć kosztów instalacji łącza, opłat aktywacyjnych, usług serwisowych ani wydatków dotyczących pakietów łączonych (np. internet + TV), jeśli nie da się wskazać oddzielnej kwoty przypadającej na sam internet.

Jakie warunki trzeba spełnić?

Aby móc skorzystać z ulgi:

• należy posiadać dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktura VAT),
• usługa musi być przypisana do osoby składającej rozliczenie,
• wydatek musi dotyczyć danego roku podatkowego (np. opłacony w 2025 roku – uwzględniany w rozliczeniu składanym w 2026 roku),
• podatnik nie może wcześniej korzystać z ulgi więcej niż przez dwa lata.

Jeśli podatnik korzystał już wcześniej z ulgi na internet (w dowolnych dwóch latach), nie może skorzystać z niej ponownie – nawet po dłuższej przerwie.

Jak wygląda procedura rozliczenia?

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu rocznym (najczęściej PIT-37 lub PIT-36) w sekcji dotyczącej ulg podatkowych. W przypadku wspólnego rozliczenia, każde z małżonków może wykazać osobno poniesione wydatki, pod warunkiem że dokumentacja wskazuje na ich rzeczywisty udział w opłatach.

Podatnik nie musi dołączać faktur do zeznania, ale powinien je przechowywać na wypadek kontroli skarbowej przez minimum 5 lat od końca roku, w którym złożył rozliczenie.

Możliwości odliczenia dla osób prywatnych, JDG i firm

• Osoby prywatne mogą korzystać z ulgi na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – tylko w przypadku ponoszenia kosztów prywatnego dostępu do internetu, z wyłączeniem działalności gospodarczej.
• Osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) nie mogą skorzystać z ulgi w klasycznym rozumieniu, ale mogą zaliczyć wydatki na internet jako koszt uzyskania przychodu, jeśli jest on wykorzystywany w celach służbowych.
• Firmy (np. spółki z o.o., spółki jawne) nie korzystają z ulgi na internet, lecz mogą – podobnie jak JDG – ująć koszty dostępu do sieci w ewidencji rachunkowej jako wydatki firmowe, co obniża podstawę opodatkowania.

Warto zatem rozróżnić ulgę jako preferencję dla osób fizycznych (konsumentów) od rozliczenia kosztów operacyjnych w przypadku działalności gospodarczej.

Przeczytaj także:

• Co można ująć w kosztach firmy?
• Co specjalista IT może wrzucić w koszty prowadzenia działalności?

Najczęstsze błędy i ograniczenia

Do najczęstszych błędów należy:

• brak wyodrębnienia opłaty za internet w pakietach multimedialnych,
• korzystanie z ulgi po dwóch latach jej wcześniejszego wykorzystania,
• rozliczanie faktur wystawionych na inną osobę niż podatnik,
• uwzględnianie opłat niezwiązanych z dostępem do internetu (np. za sprzęt, router, instalację).

Podatnicy powinni także pamiętać, że przekroczenie limitu 760 zł nie daje prawa do odliczenia wyższej kwoty, nawet jeśli rzeczywiste wydatki były większe.

Czy planowane są zmiany w 2026 roku?

Na dzień pisania tego artykułu nie ma zapowiedzi zmian w przepisach dotyczących ulgi internetowej. Jej zasady pozostają takie same jak w latach poprzednich, ale warto śledzić komunikaty Ministerstwa Finansów – możliwe, że w kolejnych latach ulga zostanie zmodyfikowana lub zastąpiona inną formą wsparcia cyfryzacji gospodarstw domowych (ulga internetowa w obecnym kształcie funkcjonuje od 2005 roku).

1 września 2019 r. zaczął działać wykaz informacji o podatnikach VAT, który ma pomóc firmom skutecznie i szybko weryfikować kontrahentów....

Read more

Slim VAT 2021 - czy rzeczywiście upraszcza procesy księgowe?

Zmniejszenie formalności i skrócenie czasu potrzebnego na rozliczenia podatkowe – taki jest cel wprowadzenia rozwiązania o nazwie Slim VAT, które obowiązuje od 1 stycznia 2021 roku. Przeczytaj poniższy artykuł i dowiedz się więcej!

Slim VAT to akronim utworzony ze słów simple, local and modern. Zgodnie z założeniami Ministerstwa Finansów oznacza podatek prosty w obsłudze, dostosowany do lokalnej specyfiki danego kraju, w którym wdrażanie kolejnych rozwiązań technologicznych i e-usług administracji łączy się ze zmniejszaniem obowiązków ciążących na podatnikach.

Ponieważ w Polsce najwięcej jest małych i średnich firm, które własnymi siłami rozliczają VAT, nowe przepisy miały im pomóc, maksymalnie zmniejszając formalności. W ten sposób czas, który poświęcają na rozliczenia, powinien być coraz krótszy. Na zmianach miały też skorzystać większe firmy. Slim VAT miał oznaczać dla nich ułatwienia w pracy działów finansowo-księgowych oraz oszczędność czasu.

Slim VAT a zmiany w fakturowaniu

Projekt Slim VAT wprowadził zmiany m.in. w fakturowaniu. Dotyczy to zwłaszcza faktur korygujących in minus, gdzie zrezygnowano z formalnego warunku uzyskania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towarów lub usługobiorcę.

Przed wprowadzeniem nowych przepisów trzeba było mieć potwierdzenie otrzymania takiej korekty przez kontrahenta, np. w formie żółtej zwrotki pocztowej, skanu podpisanej faktury, odesłanego oryginału podpisanej korekty albo potwierdzenia mailowego. Choć stwarzało to problemy z pozyskaniem tego potwierdzenia i czasami podatnik musiał czekać miesiącami, aby je uzyskać (zwłaszcza jeśli był to jednorazowy kontrahent lub jednoosobowa działalność gospodarcza), to istniała tu furtka w postaci dochowania należytej staranności. Jeśli więc odpowiednio długo próbowało się uzyskać takie potwierdzenie i nie było odzewu, można było finalnie pomniejszyć VAT.

Obecnie zamiast jednego warunku w postaci potwierdzenia występują cztery:

• podatnik może uzgodnić z kontrahentem warunki obniżenia podstawy opodatkowania,
• podatnik może posiadać dokumentację potwierdzającą to uzgodnienie,
• faktura korygująca jest zgodna z posiadaną dokumentacją,
• warunki obniżenia podstawy opodatkowania się ziściły.

Slim VAT a gromadzenie dokumentacji

Z jednej strony zniesiono obowiązek uzyskiwania potwierdzenia odbioru, ale z drugiej należy teraz gromadzić dokumentację, która to potwierdza. W objaśnieniach podatkowych do pakietu Slim VAT została ona zdefiniowana bardzo szeroko. Może być to zwrot towarów lub środków na konto, aneks do umowy czy stosowane za granicą letters of understandig. Może to być także regulamin sprzedaży lub ogólne warunki umowy, uzgodnienia mailowe, telefoniczne czy domniemana zgoda obu stron transakcji.

Za każdym razem jednak ciężar tego dowodu spoczywa na sprzedającym, co w przypadku domniemanej zgody czy ustaleń ustnych może stanowić nie lada wyzwanie. Jednak niezbędna jest nie tylko dokumentacja, ale i fakt ziszczenia się tych warunków, na co również należy posiadać dowody. Tak więc sam fakt ustalenia w regulaminie np. rabatu za określoną wartość obrotów nie wystarczy. Należy posiadać również dowody, że te warunki zostały spełnione. Dodatkowo taką fakturę należy ująć w okresie, w którym zdarzenie miało miejsce.

Slim VAT 2021 – przepisy przejściowe

W ramach przepisów przejściowych, spółki przed wystawieniem pierwszej korekty w 2021 roku, mają prawo podpisać porozumienie z kontrahentami, w którym ustalają, że będą stosować stare zasady. Wówczas korekty będą nadal ujmowane dopiero po otrzymaniu ich potwierdzenia. Przepis ten powoduje, że działy księgowości będą zmuszone prowadzić ewidencję kontrahentów, dla których potwierdza się korekty na nowych zasadach oraz takich, dla których będzie się to odbywało według starych reguł. Jest to nie tylko czasochłonne, ale także zwiększa ryzyko popełnienia błędu.

Nowe obowiązki kontrahentów w związku z wprowadzeniem Slim VAT

Nowe przepisy wprowadziły zmiany nie tylko po stronie sprzedawcy, ale i po stronie nabywcy. Kiedyś otrzymywał on fakturę korygującą, potwierdzał jej przyjęcie i miał prawo ująć ją w swoich rejestrach w okresie otrzymania lub dwóch kolejnych okresach obrachunkowych – jak każdą inną fakturę kosztową. Teraz jest zobowiązany do zmniejszenia podatku VAT naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania zostały uzgodnione z dostawcą towarów lub usługodawcą, jeżeli przed upływem tego okresu rozliczeniowego warunki te zostały spełnione. Jeśli tak się nie stało, wówczas ujęcie faktury korekty powinno mieć miejsce w okresie, w którym warunki będą spełnione.

Również od strony faktur zakupowych zwykłe ujęcie w rejestrze faktury korekty in minus od innego kontrahenta w momencie jej otrzymania lub kolejnych okresach, zastąpione zostało koniecznością analizowania, czy również dla firmy od strony nabywcy warunki zostały spełnione i można taką korektę ująć.

Rozliczenie warto zostawić profesjonalistom

Jak widać Slim VAT, choć w założeniu prosty, dla wielu może okazać się skomplikowany. Zwielokrotnienie warunków potrzebnych do poprawnego rozliczenia faktur stwarza ryzyko popełnienia błędu i może być zbyt czasochłonne dla działu księgowego wewnątrz firmy.

Z tego powodu rozliczenia tego rodzaju warto zlecić profesjonalistom z biura rachunkowego online, którzy zadbają o zgodną z aktualnymi przepisami ewidencję faktur. Zwłaszcza że obieg dokumentów i większość komunikacji można dziś prowadzić online. Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji na temat Slim VAT, skontaktuj się z nami, chętnie odpowiemy na każde pytanie.

Obsługa księgowości jest jedną z najważniejszych kwestii w prowadzeniu firmy. Obecnie przedsiębiorcy...

Read more

Podatki stanowią istotny element prowadzenia działalności gospodarczej. Wybór odpowiedniej formy opodatkowania może mieć znaczący wpływ na finanse przedsiębiorcy. Wśród dostępnych opcji warto zwrócić uwagę na kartę podatkową i podatek liniowy. W artykule przedstawione zostaną przepisy dotyczące tych form opodatkowania w 2023 roku oraz ich zalety i wady, aby pomóc przedsiębiorcom podjąć świadomą decyzję w zakresie swojego rozliczenia podatkowego.

Karta podatkowa i podatek liniowy 2023 - przepisy

Każdy, kto zakłada swoją działalność gospodarczą, musi podjąć decyzję odnośnie sposobu opodatkowania. Choć najwięcej przedsiębiorców decyduje się na płacenie podatków na zasadach ogólnych, to warte uwagi są też karta podatkowa i podatek liniowy.

Podatek liniowy – co to jest?

Podatek liniowy to taki, którego stawka wynosi zawsze 19 proc., bez względu na wysokość dochodów. Jest to przeciwieństwo opodatkowania na zasadach ogólnych, czyli tzw. skali podatkowej, gdzie należy zapłacić fiskusowi 18 lub 32 proc. dochodów i jest to zależne od ich poziomu.

W przypadku podatku liniowego nie ma znaczenia, ile zarabia właściciel firmy. Stąd też tę formę opodatkowania powinni rozważyć przede wszystkim ci przedsiębiorcy, którzy planują wysokie dochody – co najmniej 100 tys. zł rocznie. Gdyby bowiem pozostali przy opodatkowaniu na zasadach ogólnych weszliby na wyższy próg podatkowy i byliby zobowiązani do płacenia 32 proc. od kwoty należnej przy pierwszym progu.

Podatek liniowy – zasady

Na podatek liniowy mogą się zdecydować ci, którzy prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą lub specjalne działy produkcji rolnej. Pozwala on na odliczenie kosztów ich uzyskania od przychodu firmy. Możliwe jest również przekazanie 1 proc. podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego w rocznym zeznaniu podatkowym.

Niestety ta forma opodatkowania ma także minusy. Jednym z nich jest brak możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatkowego, np. ze współmałżonkiem lub jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Nie można też skorzystać z ulg podatkowych i odliczeń.

Karta podatkowa – co to takiego?

Dość prostą formą opodatkowania jest także karta podatkowa. Decydując się na nią, osoba prowadząca działalność gospodarczą będzie płaciła zryczałtowany podatek dochodowy. 

Aby rozliczać się za pomocą karty podatkowej, trzeba spełnić kilka warunków, m.in. trzeba prowadzić działalność na terenie Polski, nie można prowadzić innej działalności pozarolniczej, a małżonek przedsiębiorcy nie może mieć firmy oferującej takie same produkty i usługi. Nie wolno też produkować wyrobów opodatkowanych akcyzą.

Na stawki podatku mogą wpływać dane podane we wniosku PIT-16. Znaczenie może tu mieć ilość zatrudnionych pracowników oraz wielkości miejscowości, w której prowadzona jest firma. Stawki te ustala Minister Finansów i podaje do wiadomości publicznej w formie obwieszczenia. Zatem karta podatkowa 2021 może się różnić od tej sprzed kilku lat. Kryteria obowiązujące w 2021 roku znajdują się na stronie rządowej. Dla każdego przedsiębiorcy kwotę podatku ustala tu właściwy urząd skarbowy. W obwieszczeniu wskazane są stawki miesięczne podatku dochodowego rozliczanego w formie karty podatkowej dla różnych zawodów.

Trzeba też pamiętać, że z karty podatkowej mogą skorzystać tylko przedsiębiorstwa o określonym profilu – przede wszystkim firmy świadczące różnego rodzaj usługi, a także reprezentanci wolnych zawodów. We wspomnianych wyżej obwieszczeniu wymieniono takie sektory jak:

• handel detaliczny (żywnością, napojami, ale także innymi artykułami, np. kwiatami, tytoniem)
• usługi transportowe, usługi związane z rozrywką,
• działalność usługowa innego typu (np. hydraulik, ślusarz, szklarz, opiekun do dzieci lub osób starszych, fryzjer, czy krawiec)
• usługi gastronomiczne i zakwaterowanie,
• wolne zawody: lekarz, pielęgniarz, stomatolog, weterynarz, 
• usługi edukacyjne (np.  korepetycje).

Wady karty podatkowej

Największą wadą karty podatkowej jest to, że nie pozwala na pomniejszanie przychodów o koszty ich uzyskania. Osoby korzystające z tej formy rozliczeń podatkowych muszą też brać pod uwagę fakt, że nawet jeśli nie uda im się wypracować zysku lub poniosą stratę, to i tak będą musieli zapłacić podatek. Niemożliwe będzie także rozliczenie straty w kolejnych latach. Przedsiębiorcy, którzy rozliczają się przy pomocy karty podatkowej, mogą mieć także problem z zaciągnięciem kredytu. Bank nie będzie mógł bowiem określić ich zdolności kredytowej, gdyż nie jest znany ich faktyczny dochód.

Karta podatkowa – kto powinien ja rozważyć?

Z rozliczenia w postaci karty podatkowej skorzystać mogą m.in. osoby prowadzące działalność usługową, gastronomiczną, nianie, korepetytorzy oraz osoby uprawiające wolny zawód. Jest ona odpowiednia dla tych, którzy nie chcą prowadzić ksiąg (choć muszą prowadzić ewidencję zatrudnienia i opłacać składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, składać regularne zeznania podatkowe oraz wpłacać kwoty karty podatkowej).

Ten sposób opodatkowania jest korzystny dla przedsiębiorców, którzy mają wysokie dochody i niskie koszty. To również dobra opcja dla tych, którzy zatrudniają niewielu pracowników i prowadzą działalność gospodarczą w małej miejscowości.

Warto jednak pamiętać, że karta podatkowa może w przyszłości przestać obowiązywać – wstępny projekt Polskiego Ładu zakłada, że od 2022 roku nie będzie można wnioskować o tę formę opodatkowania dla nowych działalności.

Czy można zmienić formę opodatkowania?

Sposób opodatkowania nie jest wybierany na zawsze. Właściciele firm, którzy wybrali podatek liniowy, mogą zmienić formę opodatkowania na zasady ogólne, począwszy od 20 dnia następującego po miesiącu, w którym osiągnęli pierwszy przychód w nowym roku podatkowym. Z kolei ci, którzy dotychczas korzystali z karty podatkowej, mogą z niej zrezygnować do 20 stycznia danego roku. Zmianę formy opodatkowania należy zgłosić do urzędu skarbowego na piśmie lub poprzez zmianę w formularzu CEIDG-1.

Podatek liniowy czy karta podatkowa – co wybrać?

Decyzję o tym, jakie opodatkowanie wybrać warto dokładnie przemyśleć. Z pewnością rozliczenie podatkowe powinno być korzystne dla samego przedsiębiorcy. Wszyscy ci, którzy uzyskują dochody roczne w wysokości co najmniej 100 tys. zł, powinni rozważyć podatek liniowy. Zwłaszcza że umożliwia on odliczenie od przychodu przedsiębiorstwa kosztów jego uzyskania. Karta podatkowa niestety nie uwzględnia takiej możliwości.

Karta oznacza konieczność prowadzenia ewidencji zatrudnienia, a także opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, bez obowiązku prowadzenia ksiąg. Zobowiązuje za to do zapłaty kwot karty podatkowej i składania rocznych zeznań podatkowych. Jest korzystna dla przedsiębiorców osiągających wysokie dochody, którzy nie posiadają wielu pracowników, a ich działalność gospodarcza nie generuje wysokich kosztów. Brak możliwości ich rozliczenia mogłaby bowiem być niekorzystny dla firmy. Podatek liniowy jest coraz atrakcyjniejszą formą opodatkowania. Potwierdza to fakt, że w ciągu ostatnich 10 lat liczba osób rozliczających się podatkiem liniowym wzrosła o prawie 80 proc. Obecnie około 12 proc. wszystkich podatników rozlicza się w ten sposób, Tymczasem z roku na rok ubywa zwolenników karty podatkowej. Z pewnością ogromny wpływ ma na to podwyższanie kwot karty podatkowej prawie każdego roku.

Od 1 lipca firmy zajmujące się sprzedażą towarów przez internet do innych krajów unijnych, mogą liczyć na ułatwienia w rozliczaniu podatku VAT. W życie wchodzi system VAT-OSS, który ma ułatwić życie sprzedawcom.

VAT-OSS, czyli Value Added Tax – One-Stop-Shop to mechanizm ułatwiający rozliczanie podatku VAT należnego w kilku krajach, docelowo w jednym kraju Unii Europejskiej. To rozszerzenie funkcjonującego już systemu VAT-MOSS (Mini One Stop Shop), który dotyczył jednak tylko sprzedaży produktów cyfrowych, m.in. usług telekomunikacyjnych, nadawczych czy świadczonych drogą elektroniczną. Od 1 lipca 2021 r. obejmie on również inne usługi B2C, wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, a także na niektóre krajowe dostawy towarów.

Czym będzie OSS VAT w 2021?

Wprowadzona procedura OSS będzie sporym ułatwieniem dla branży e-commerce. Dzięki niej właściciele sklepów internetowych sprzedających swoje towary poza granice Polski, nie będą musieli rejestrować się do czynności VAT w każdym kraju Unii Europejskiej, do którego sprzedają swoje towary. Będzie to konieczne jedynie w tym kraju, skąd wysyłane są towary. Tylko tam, w jednym urzędzie skarbowym konieczne będzie złożenie deklaracji VAT i dokonywanie płatności tego podatku. Następnie tenże urząd skarbowy w imieniu podatnika dokona odpowiednich transferów podatku VAT na podstawie VAT-OSS.

OSS VAT - jeden limit

Do końca czerwca przedsiębiorcy, którzy sprzedają swoje towary na odległość osobom z innych krajów unijnych powyżej określonego progu, który w zależności od państwa członkowskiego wynosi od 25 tys. do 100 tys. euro, musieli zarejestrować się i zapłacić VAT w państwie członkowskim kupującego.

Od 1 lipca 2021 r. limity te zostaną zniesione i zastąpione nowym progiem w wysokości 10 tys. euro netto obowiązującym we wszystkich krajach unijnych. Po przekroczeniu tego progu, firmy dokonujące sprzedaży towarów na odległość dla osób fizycznych w UE mogą nadal podlegać VAT w swoim kraju, co wiąże się ze stosowaniem obowiązujących tam zasad. W przypadku, gdy sprzedaż przekroczy 10 tys. euro, przedsiębiorca będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT w państwie członkowskim kupującego. Jednak będzie miał możliwość zarejestrować się do VAT OSS na terenie tzw. państwa identyfikacji, czyli tego, w którym ma zarejestrowaną działalność. Dzięki temu będzie mógł składać kwartalnie jedną deklarację VAT i opłacać należny podatek w innych państwach członkowskich za pośrednictwem swojego urzędu skarbowego.

Trzy moduły OSS VAT

VAT-OSS będzie składał się z trzech modułów. Pierwszy z nich to schemat unijny (OSS) obejmujący sprzedaż towarów na odległość (WSTO) oraz wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług w relacjach B2C. Dostawa w ramach WSTO dotyczy towarów, które znajdują się na terytorium Unii Europejskiej. Mogą być to towary wyprodukowane w UE lub takie, które zostały już dopuszczone do swobodnego obrotu na rynku unijnym.

Drugi to schemat nieunijny, dotyczący usług B2C, których miejscem konsumpcji jest terytorium państwa unijnego, a sprzedającym podmiot spoza UE. W jego ramach można rozliczać takie usługi, takie jak usługi noclegowe, transportowe, związane z nieruchomościami, wynajem środków transportu, a także bilety wstępu na wydarzenia kulturalne, artystyczne i sportowe.

Natomiast trzeci to schemat importowy, tzw. Import One Stop Shop (IOSS). VAT – IOSS to uproszczona procedura umożliwiająca rozliczenie VAT z tytułu sprzedaży na odległość towarów importowanych z państw trzecich w przesyłkach o rzeczywistej wartości nieprzekraczającej 150 EUR, w ramach transakcji B2C z konsumentami z UE.

VAT-OSS – obowiązki przedsiębiorcy

Podmioty, które chcą skorzystać procedury unijnej OSS i zapłaty VAT w jednym państwie członkowskim, zobowiązane są do zgłoszenia identyfikacyjnego i ew. uzyskania numeru VAT niezbędnego do skorzystania z VAT-OSS. Istotne jest tu to, że OSS EU obejmuje konsekwentnie wszystkie usługi lub dostawy będące przedmiotem tej procedury, a co za tym idzie nie jest możliwe wybiórcze stosowanie VAT-OSS.

Trzeba jednak pamiętać o tym, że aby przystąpić do systemu VAT-OSS, konieczna jest rejestracja. Jeśli przedsiębiorca przegapi termin na zgłoszenie VAT-OSS (czyli na koniec miesiąca następującego po każdym kwartale), musi rozliczyć się jak dotychczas – zgodnie z obowiązkiem rejestracji i rozliczeń VAT w każdym państwie. Koniecznie trzeba też uwzględnić właściwą stawkę VAT w kraju konsumpcji.

Wielu informatyków oraz programistów prowadzących własną działalność gospodarczą, zastanawia się podczas wyboru sposobu opodatkowania, czy dobrą opcją byłby dla nich m.in. ryczałt. Wątpliwości budzi zwłaszcza kwestia, czy jego wybór pozwoli na skorzystanie z ulgi IP Box, która w tej branży ma szczególnie duże znaczenie.

Read more

Od 1 października 2019 roku obowiązuje nowa skala podatkowa, dzięki której większość osób zapłaci niższy...

Read more

Od 1 stycznia 2020 r. zmienia się zasadniczo sposób opłacania podatków PIT, CIT i VAT. Poniżej przedstawiamy opis zmian oraz wyjaśniamy czym jest mikrorachunek podatkowy.

Mikrorachunek podatkowy – czym jest?

Jest to przypisany do podatnika indywidualny rachunek podatkowy (mikrorachunek podatkowy), który od 1 stycznia 2020 r. służy do wpłat podatków PIT, CIT i VAT. Jest to rachunek bankowy przeznaczony wyłącznie do wpłat podatków. Ewentualne zwroty będą dokonywane przez urząd skarbowy na twój rachunek bankowy wskazany jako rachunek do zwrotu podatku, np. w CEIDG.

Numer twojego mikrorachunku zawsze będzie taki sam, nawet w przypadku zmiany adresu zamieszkania, właściwości urzędu skarbowego czy nazwiska.

Przed terminem płatności podatku upewnij się, że znasz numer swojego mikrorachunku podatkowego. Bez tego nie zapłacisz należności z tytułu podatków PIT, CIT i VAT.

Co z pozostałymi podatkami – gdzie je wpłacać?

Podatki inne niż PIT, CIT i VAT należy wpłacać na dotychczasowych zasadach, czyli na rachunki podatkowe właściwych miejscowo urzędów skarbowych, zgodnie z wykazem numerów rachunków bankowych urzędów skarbowych Krajowej Administracji Skarbowej (obowiązującym od 1 stycznia 2020 r.). 

Jak sprawdzić numer mikrorachunku podatkowego?

Jak sprawdzić mikrorachunek podatkowy? Zrobisz to korzystając z generatora na podstawie numeru NIP lub PESEL. Pamiętaj, że z numeru PESEL korzystasz, jeśli jesteś osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej lub nie jesteś zarejestrowanym podatnikiem VAT. Z numeru NIP korzystasz w przypadku, gdy prowadzisz działalność gospodarczą lub jesteś podatnikiem VAT lub jesteś płatnikiem podatków, składek na ubezpieczenie społeczne i / lub zdrowotne.

Co z dotychczasowymi rachunkami?

Dotychczasowe rachunki urzędów skarbowych do wpłat PIT, CIT i VAT będą działać tylko do 31 grudnia 2019 r.

Jakie ułatwienia daje mikrorachunek?

Jak twierdzi Ministerstwo Finansów, dzięki mikrorachunkowi podatkowemu:

1. w wygodny i prosty sposób zapłacisz PIT, CIT i VAT na jeden, stały, indywidualny mikrorachunek podatkowy.
2. jeśli przeprowadzisz się lub zmienisz siedzibę firmy, dalej będziesz posługiwać się tym samym mikrorachunkiem podatkowym,
3. nie będziesz już szukać obowiązujących numerów rachunków urzędów skarbowych i ograniczysz liczbę omyłkowych przelewów na niewłaściwe konto,
4. mikrorachunek podatkowy zapewni szybszą obsługę płatności PIT, CIT i VAT. Szybciej otrzymasz potrzebne ci zaświadczenia, np. o niezaleganiu w podatkach.

Czego nie powie ci rząd o mikrorachunku podatkowym?

Przede wszystkim zmieni się sposób zaliczania wpłat na poczet poszczególnych podatków i sposób zaspokajania zaległości podatkowych.

Okazuje się, że nawet gdy szczegółowo opiszemy przelew podatkowy - jakiego zobowiązania podatkowego dotyczy, urząd skarbowy w pierwszej kolejności zaliczy wpływ środków na poczet ewentualnych zaległości podatkowych, a dopiero później na wskazane zobowiązania podatkowe. Oznacza to, że nasze zobowiązania podatkowe będą miały szansę nie przedawnić się nigdy.

Jeszcze do końca 2021 roku przy każdym składaniu korekty części ewidencyjnej  JPK V7 należało złożyć również czynny żal, żeby uniknąć kary za popełnione błędy. Teraz to się zmieni. Od 1 stycznia 2022 roku nie będzie już tego obowiązku – trzeba jednak będzie złożyć skuteczną korektę.

Czym jest czynny żal?

Czynny żal to zawiadomienie o popełnieniu czynu zabronionego, w którym dobrowolnie informuje się naczelnika urzędu skarbowego o niedopełnionych obowiązkach. Przy tym konieczne jest również naprawienie swojego błędu i uregulowanie całego zobowiązania, które dotychczas nie zostało należycie opłacone. 

Czynny żal może być pomocny m.in. wówczas, gdy nie złoży się w terminie zeznania rocznego lub deklaracji okresowej, lub gdy nie zapłaci się podatku. Dotyczy również wystawienia błędnych faktur czy nierzetelnego prowadzenia ksiąg podatkowych. Warto wiedzieć, że w wielu przypadkach można składać także czynny żal online.

Czynny żal w ogólnym założeniu ma pozwolić na uniknięcie kary, zwykle finansowej. Jest on jednak nieskuteczny, gdy organ ścigania sam zebrał dokumentację związaną z popełnieniem wykroczenia lub przestępstwa skarbowego. Innymi słowy, jeśli urząd dopatrzył się uchybienia, zanim zrobił to i zgłosił podatnik, czynny żal nie ma zastosowania.

Korekta JPK a czynny żal 

Od nowego roku, razem z wejściem w życie Polskiego Ładu, zmienią się przepisy w zakresie czynnego żalu przy korekcie części ewidencyjnej JPK. Nie będzie on już stosowany, głównie ze względu na negatywny stosunek podatników do tego rozwiązania. Komplikowało to także księgowość. Teraz przepisy zostaną ujednolicone. 

Po zmianach nie będzie już konieczne składanie zawiadomienia o czynie karalnym, gdy wykrycie błędu dotyczy części ewidencyjnej i/lub deklaracyjnej pliku JPK V7. Warunkiem będzie jednak złożenie prawnie skutecznej korekty części deklaracyjnej/ lub części ewidencyjnej. Bardzo istotne jest jednak to, że korektę deklaracji koniecznie trzeba złożyć przed upływem okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Korekta jest natomiast niemożliwa. Jeżeli przed złożeniem korekty deklaracji lub księgi wszczęto postępowanie przygotowawcze o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe lub ujawniono w toku toczącego się postępowania przygotowawczego to przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

Konieczna korekta i uregulowanie należności

Podatnik nie będzie podlegał karze za wykroczenie lub przestępstwo skarbowe dotyczące złożonej deklaracji lub przesłanej księgi, jeżeli po jego popełnieniu złoży organowi podatkowemu korektę dotyczącą obowiązku, którego nieprawidłowe wykonanie jest zabronione.

Natomiast jeśli w związku z popełnionym wykroczeniem zostały uszczuplone należności publicznoprawne, przepis ten stosuje się tylko wtedy, gdy należność ta została uiszczona niezwłocznie. Nie może być to jednak później niż w terminie wyznaczonym przez finansowy organ postępowania przygotowawczego.

Zatem, aby uniknąć niekorzystnych konsekwencji popełnionego błędu w deklaracji podatkowej, należy spełnić dwa warunki: dokonać właściwej korekty oraz spłacić swój dług publiczny, czyli podatki.